Ćwiczenia grafomotoryczne na jesień – karty pracy do druku

Grafomotoryka z kostką

Jesienny liść – zabawa z kostką | 10 kart pracy

Dziecko rzuca kostką i wypełnia kolejne pola liścia wzorem, który wypadł. Każda praca wychodzi inna, a przy okazji ćwiczy się sześć różnych wzorów grafomotorycznych.

PDF do pobrania i druku

Zobacz w sklepie →

Czym jest grafomotoryka i po co ćwiczyć ją jesienią

Grafomotoryka to sprawność ręki potrzebna do pisania: siła chwytu, płynność ruchu, kontrola nacisku i umiejętność utrzymania się w liniach. Nie jest tym samym co motoryka mała — dziecko może świetnie budować z klocków i jednocześnie mieć problem z narysowaniem szlaczka.

Jesień jest na te ćwiczenia najlepszym momentem w roku z dwóch powodów. Po pierwsze, to początek roku — wady chwytu wyłapane w październiku da się jeszcze skorygować, zanim utrwalą się przy pisaniu liter. Po drugie, jesienne motywy są naturalnie powtarzalne: krople deszczu, liście na gałęzi, kasztany w koszyku to gotowe sekwencje, które dziecko chce dokończyć.

Dziecko nie ćwiczy szlaczka dlatego, że to szlaczek. Ćwiczy, bo jeżowi trzeba dorysować kolce, a parasolowi krople — i to jest cała różnica.

Cztery etapy — co ćwiczyć w jakim wieku

Dziesięć jesiennych ćwiczeń grafomotorycznych

1. Deszcz z chmury — pionowe kreski od chmury do kałuży, bez odrywania ręki
2. Kolce jeża — krótkie kreski pod kątem, ćwiczą zmianę kierunku
3. Wzór na parasolu — łuki powtarzane w segmentach, ćwiczą rytm
4. Nerwy liścia — linie skośne od głównej żyłki, ćwiczą precyzję
5. Sznur kasztanów — kółka o równej wielkości nawlekane na linię
6. Ślimak — spirala od środka na zewnątrz, jedno z trudniejszych ćwiczeń
7. Pnącze na płocie — pętle o stałej wysokości, wstęp do liter z pętlą
8. Wzór na sweterku — naprzemienne szlaczki w pasach, ćwiczą przenoszenie wzoru
9. Ślady w błocie — kropki i owale w rzędzie, kontrola nacisku
10. Wiatr — długie linie faliste przez całą szerokość kartki, płynność ruchu

Karty pracy a ćwiczenia bez kartki — co skuteczniejsze

Najlepsze wyniki daje łączenie: nowy wzór wprowadzamy palcem albo na kaszy, utrwalamy na dużym formacie, a dopiero potem przenosimy na kartę pracy. Samo rozdawanie kart bez tego wstępu jest najczęstszą przyczyną tego, że dzieci „nie chcą” ćwiczyć.

Chwyt, postawa i oświetlenie — o czym zapomina się najczęściej

Najlepsza karta pracy nic nie da, jeśli dziecko siedzi bokiem do stołu i trzyma kredkę w pięści. Trzy rzeczy do sprawdzenia przed każdymi zajęciami:

• Stopy na podłodze. Dyndające nogi odbierają stabilizację tułowia, a wtedy ręka pracuje z nadmiernym napięciem.
• Kartka lekko skośnie. Dla praworęcznych w lewo, dla leworęcznych w prawo — inaczej dziecko zasłania sobie to, co rysuje.
• Światło z boku, nie zza pleców. Cień własnej ręki na kartce to jedna z częstszych przyczyn krzywych linii.

Ile i jak często ćwiczyć

Krótko i regularnie działa nieporównanie lepiej niż długo i rzadko. Dziesięć minut trzy razy w tygodniu daje lepszy efekt niż czterdzieści minut raz w tygodniu — i jest realne do wprowadzenia w planie dnia.

Sygnał do przerwania jest zawsze ten sam: dziecko przestaje patrzeć na kartkę. Od tego momentu nie ćwiczy już niczego poza znudzeniem, a kolejne minuty tylko zniechęcają je do następnych zajęć.

Karty pracy z jesiennymi motywami do wydruku znajdziesz w kategorii Jesień.

Najczęstsze pytania