Dwa wiatry – Julian Tuwim

Jeden wiatr – w polu wiał,
drugi wiatr – w sadzie grał:
Cichuteńko, leciuteńko,
liście pieścił i szeleścił,
mdlał…

Jeden wiatr – pędziwiatr!
Fiknął kozła, plackiem spadł,
skoczył, zawiał, zaszybował,
świdrem w górę zakołował
i przewrócił się, i wpadł
na szumiący senny sad,
gdzie cichutko i leciutko
liście pieścił i szeleścił
drugi wiatr…

Sfrunął śniegiem z wiśni kwiat,
parsknął śmiechem cały sad,
wziął wiatr brata za kamrata,
teraz z nim po polu lata,
gonią obaj chmury, ptaki,

mkną, wplątują się w wiatraki,
głupkowate mylą śmigi,
w prawo, w lewo, świst, podrygi,
dmą płucami ile sił,
łobuzują, pal je licho!…

A w sadzie cicho, cicho…

Julian Tuwim (1894–1953) był jednym z najważniejszych polskich poetów XX wieku. Jego twórczość obejmuje zarówno poezję liryczną, satyryczną, jak i utwory dla dzieci. Poniżej przedstawiam kilka kluczowych informacji na temat jego życia i działalności:

Wczesne lata: Urodzony w Łodzi w rodzinie żydowskiej, Tuwim wychowywał się w klimacie wielokulturowym, co miało wpływ na jego późniejsze życie i twórczość.
Debiut: Zadebiutował jako poeta w 1913 roku. Jego wczesne prace były silnie inspirowane modernizmem, a on sam szybko zdobył uznanie w kręgach literackich.
Skamander: Tuwim był jednym z założycieli grupy literackiej Skamander, która dążyła do odnowienia polskiej poezji. Innymi czołowymi postaciami tej grupy byli Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz i Kazimierz Wierzyński.
Dla dzieci: Julian Tuwim jest również znany jako autor wierszy dla dzieci. Jego „Lokomotywa”, „Ptasie radio” czy „Rzepka” to klasyczne już utwory, które są czytane kolejnym pokoleniom polskich dzieci.
Satyry i felietony: Tuwim często korzystał z formy satyry i felietonu, aby komentować bieżące wydarzenia społeczne i polityczne. Był znanym krytykiem zarówno prawicy, jak i lewicy, co często prowadziło do kontrowersji.
Okres II wojny światowej: Podczas wojny Tuwim przebywał na emigracji. W tym okresie jego poezja nabrała bardziej osobistego charakteru, odzwierciedlając jego tęsknotę za ojczyzną i obawy o jej przyszłość.
Powrót: Po zakończeniu wojny Tuwim wrócił do Polski. Pomimo pewnych kontrowersji związanych z jego postawą wobec nowego reżimu komunistycznego, kontynuował twórczość aż do swojej śmierci w 1953 roku.
Dziedzictwo: Twórczość Tuwima jest do dziś ceniona za jej różnorodność, oryginalność językową i głęboki humanizm. Jego prace są częścią kanonu literatury polskiej i są chętnie czytane przez kolejne pokolenia.

Jego wkład w polską literaturę jest trwały i znaczący, a jego wiersze, zarówno te dla dorosłych, jak i dla dzieci, są uznawane za jedne z najważniejszych w historii polskiej poezji.