Gazetka na andrzejki – układ, elementy i gotowy tekst

Elementy na tablicę i salę

Dekoracja Andrzejki – plik PDF do druku

Napisy, buty, gwiazdy, klucze i serca w jednej kolorystyce. Część elementów w wersji do pokolorowania, więc gazetkę składacie razem z dziećmi.

PDF do pobrania i druku

Zobacz w sklepie →

Po co gazetka na andrzejki

Andrzejki mają w przedszkolu jedną słabość: trwają jeden dzień i po nich nie zostaje nic poza zdjęciami. Gazetka jest sposobem, żeby temat żył tydzień przed zabawą i tydzień po niej — i żeby rodzice, którzy nie byli w sali, też coś zobaczyli.

Ma też funkcję praktyczną: na gazetce można umieścić wyjaśnienie tradycji. Co roku część rodziców pyta, czy andrzejki to wróżbiarstwo i czy dzieci nie powinny być z tego zwolnione. Krótki tekst na tablicy o ludowym, zabawowym charakterze zwyczaju odpowiada na to pytanie, zanim zostanie zadane.

Gazetka, która tłumaczy tradycję, oszczędza trzy rozmowy w szatni. To niedoceniana funkcja tablicy w przedszkolu.

Co umieścić na tablicy

Gotowy tekst o tradycji na tablicę

Do przepisania albo wydrukowania, sprawdzony w rozmowach z rodzicami:

Skąd się wzięły andrzejki
Andrzejki to stary polski zwyczaj obchodzony w nocy z 29 na 30 listopada. Dawniej była to ostatnia okazja do zabawy przed adwentem. Wróżby andrzejkowe — lanie wosku, ustawianie butów, losowanie kartek — były formą zabawy i żartu, a nie przepowiadania przyszłości. W przedszkolu traktujemy je tak samo: jako wesołą tradycję, przy której dzieci bawią się, śmieją i poznają dawne zwyczaje.

Trzy układy gazetki

1. Rząd butów. Przez środek tablicy biegnie „próg” — pas papieru — a na nim ustawione w rzędzie papierowe buty wszystkich dzieci. Nad nimi napis, pod spodem tekst o tradycji. Najprostszy i najczytelniejszy układ.
2. Nocne niebo. Całe tło w granacie, gwiazdy i księżyce rozmieszczone nieregularnie, prace dzieci jako jaśniejsze plamy. Bardzo dobrze wygląda, ale wymaga pokrycia tablicy ciemnym papierem.
3. Kącik wróżb. Tablica podzielona na cztery pola, w każdym inna wróżba z krótkim opisem i pracą dziecka. Najlepszy dla klas 1–3, bo niesie najwięcej treści.

Prace dzieci na gazetkę andrzejkową

Najciekawsza z tej listy jest ostatnia pozycja. Wróżby wymyślone przez dzieci są zwykle zabawniejsze niż gotowe i świetnie czytają się na tablicy — a przy okazji to naturalne ćwiczenie w pisaniu krótkiej, zamkniętej formy.

Kleksy zamiast wosku — jak to zrobić

Lanie wosku przez klucz jest przy dzieciach niepraktyczne i niebezpieczne. Zamiennik działa równie dobrze, a da się go powiesić na gazetce:

1. Kropla czarnej lub granatowej farby na środku kartki.
2. Składamy kartkę na pół i przyciskamy — powstaje symetryczny kleks.
3. Rozkładamy, suszymy, oglądamy pod światło.
4. Każde dziecko mówi, co widzi w swoim kleksie.
5. Nauczycielka zapisuje pod spodem: „Zosia widzi motyla — to znaczy, że czeka ją podróż”.

Efekt jest podwójny: dzieci mają wróżbę i pracę plastyczną w jednym, a tablica zyskuje element, przy którym rodzice zatrzymują się najdłużej — bo szukają kleksa swojego dziecka.

Szablony elementów na gazetkę andrzejkową znajdziesz w kategorii Andrzejki.

Co zrobić z gazetką po zabawie

Tablica andrzejkowa ma tę przewagę nad innymi, że może pracować dwa razy. Przed zabawą buduje oczekiwanie, po zabawie staje się relacją.

• Następnego dnia doklej 6–8 zdjęć z zabawy. Nie więcej — tablica przestaje być czytelna, a i tak każdy szuka tylko swojego dziecka.
• Dopisz jedno zdanie podsumowania: ile było wróżb, co najbardziej rozśmieszyło grupę. Rodzice czytają to chętniej niż opis tradycji.
• Zostaw buty — to one były pracą dzieci i to one mają zostać na tablicy najdłużej.
• Zdejmij kleksy i oddaj dzieciom do domu razem z zapisaną interpretacją. To najlepsza pamiątka z tego dnia.

Całość zdejmujemy najpóźniej 1 grudnia. Andrzejkowy granat obok kalendarza adwentowego wygląda przypadkowo, a pierwszy tydzień grudnia to moment, w którym rodzice szczególnie uważnie patrzą na to, co dzieje się w sali.

Cztery błędy na gazetce andrzejkowej

1. Za dużo czerni. Ciemna tablica z pajęczynami to Halloween, nie andrzejki. Granat i fiolet dają ten sam nastrój bez pomyłki.
2. Wróżby przypisujące pary. „Zosia i Kuba” na tablicy kończy się łzami albo dokuczaniem — imiona zostawiamy osobno.
3. Tekst dla rodziców małą czcionką. Jeśli akapit o tradycji ma być przeczytany, musi być widoczny z dwóch metrów.
4. Brak podpisów przy pracach. Rodzic, który nie znajdzie buta swojego dziecka, zapamięta z tej tablicy tylko tyle.

Najczęstsze pytania